Jakość artykulacji po operacji usunięcia raka języka zależy od wielkości guza i sposobu rekonstrukcji ubytku tkankowego. Najlepsze efekty uzyskują pacjenci w przypadku niezaawansowanej choroby. Kiedy guz nie nacieka tkanek z sąsiedztwa, a powstały ubytek języka zamknięty jest okolicznymi zdrowymi tkankami. Istotne, aby sposób zamknięcia pierwotnego pozwalał na uzyskanie maksymalnych zakresów ruchów artykulatorów. W przypadku większych resekcji konieczne są rekonstrukcje wolnymi płatami mikrochirurgicznymi – wolny płat promieniowy z przedramienia (WPPP) lub przesuniętymi. Największe trudności funkcjonalne spotykamy u chorych, u których konieczne było usunięcie dużego nacieczonego obszaru, co niesie za sobą koniczność zamknięcia ubytku płatami o dużej objętości, np. płatem przednioboczym z uda (ALT) lub płatem piersiowym (PMF).
Na jakość artykulacji i połykania wpływa wiele czynników. Zmieniają się one na poszczególnych etapach leczenia.
W pooperacyjnym okresie możliwości artykulacyjne obniżone są przez ból, obrzęki, zaburzenia czucia, ograniczenie ruchomości artykulatorów oraz nadmiar śliny....
Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów
- 6 wydań magazynu "Forum Logopedy"
- Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
- Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
- ...i wiele więcej!
Dołącz do 5000 + czytelników, którzy nieustannie pogłębiają swoją wiedzę z zakresu pracy z podopiecznym z zaburzeniami mowy.
Otrzymuj co 2 miesiące sprawdzone narzędzia do pracy dla logopedów i neurologopedów. Rozszerzaj swój warsztat pracy z podopiecznym z różnorodnymi zaburzeniami mowy.
