Elektrostymulacja w logopedii – korzyści i zagrożenia

Z praktyki logopedy

Kiedy warto stosować elektrostymulację w logopedii? 
Czy elektrostymulacja może przynieść działanie niepożądane? Dlaczego w jednej jednostce chorobowej pomaga, a w innej nie przynosi oczekiwanych rezultatów lub może być przeciwwskazana?

Logopedia rozwija się bardzo prężnie. Szczególny rozwój możemy zaobserwować w dwóch ostatnich dekadach. Oczekiwanie społeczeństwa, aby terapia odbywała się szybko i skutecznie, wywiera presję na logopedach. Dlatego poza terapią skoncentrowaną na tradycyjnych sposobach pracy coraz więcej czasu poświęca się włączaniu innych, nowoczesnych metod wspierających tradycyjną pracę.
Do jednej z nich należy elektrostymulacja. 

POLECAMY

Elektrostymulacja jest metodą znaną od tysięcy lat. Już w IV w. p.n.e. w Grecji wykorzystywano elektryczne ryby do terapii bólu, migreny, depresji czy padaczki. Kiedyś budząca kontrowersje, obecnie stosowana jest powszechnie. W logopedii jest metodą stosunkowo młodą, ale stosowaną już od kilkunastu lat. Stanowi uzupełnienie pracy logopedy, jednak jej nie zastępuje. Należy także pamiętać, że elektrostymulacja, choć stanowi dodatek do właściwej terapii logopedycznej, nie zawsze może być stosowana. 

Przykład 1: Do gabinetu zgłosiła się mama z sześcioletnim dzieckiem, prosząc o wykonanie elektrostymulacji (z pominięciem terapii logopedycznej), ze względu na rozpoznany u dziecka autyzm i problemy z mówieniem – budowaniem zdań. Tłumaczenie, że w terapii zwiększenia zasobu słów i usprawnienia komunikacji elektrostymulacja nie przyniesie efektu, spotkało się z oburzeniem mamy. Ponadto nosowa mowa dziecka skłoniła logopedę do skierowania dziecka do laryngologa w celu sprawdzenia, czy nosowość nie wynika z podśluzówkowego rozszczepu podniebienia. Logopeda odmówił stosowania elektrostymulacji bez zdiagnozowania przyczyny nosowości. Mama udała się więc do innego logopedy, który przeprowadził serię zabiegów elektrostymulacji. Wizyta u laryngologa, na którą zdecydowała się mama, nie widząc efektów terapii, potwierdziła podśluzówkowy rozszczep podniebienia, który wymagał działań chirurgicznych z bezwzględnym zakazem stosowania elektrostymulacji przed wykonaniem zabiegu. Dopiero po wykonanym zabiegu chirurgicznym podniebienia wskazana była elektrostymulacja.

Wniosek: Terapia elektrostymulacji musi być stosowana umiejętnie i tylko w sytuacjach, gdy może przynieść korzyść, a nie na żądanie rodzica (źródło: archiwum studiów przypadku AFALOG Centrum Neuroterapii).

Elektrostymulacja jest więc metodą wspomagającą, ale nie zastępującą pracy logopedy.

Kiedy w logopedii warto stosować elektrostymulację?

Metodę tę włącza się do terapii, gdy tradycyjne ćwiczenia miofunkcjonalne okazują się niewystarczające w wypadku głębokich zaburzeń napięcia lub braku czucia w obrębie struktur oralnych. Elektrostymulacja w logopedii znajduje zastosowanie w przypadku:

    ...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Forum Logopedy"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!

Dołącz do 5000 + czytelników, którzy nieustannie pogłębiają swoją wiedzę z zakresu pracy z podopiecznym z zaburzeniami mowy.

Otrzymuj co 2 miesiące sprawdzone narzędzia do pracy dla logopedów i neurologopedów. Rozszerzaj swój warsztat pracy z podopiecznym z różnorodnymi zaburzeniami mowy.

700 artykułów online
11 lat doświadczenia
Dostęp online i offline
70 numerów archiwalnych
5 filmów szkoleniowych
50 autorów – specjalistów
Forum Logopedy • Prenumerata już od 399 zł/rok

Przypisy

    Neurologopeda, specjalista afazjolog, certyfikowany logopeda, członek Polskiego Związku Logopedów. Absolwentka Filologii Polskiej Wydziału Filologiczno-Humanistycznego Uniwersytetu Gdańskiego, Podyplomowego Studium Logopedycznego w Gdańsku, Studium Afazjologii w Tarnowskich Górach oraz Specjalistycznego Studium Neurologopedii w Lublinie. Absolwentka Kopernikańskiej Akademii Menedżera Służby Zdrowia Wydziału Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Wieloletni pracownik Akademii Medycznej, obecnie Collegium Medicum UMK w Bydgoszczy, oraz Katedry i Kliniki Neurologii Szpitala Uniwersyteckiego nr 1 w Bydgoszczy. Autorka publikacji i wystąpień z zakresu afazjologii oraz cyklicznych szkoleń pt.: „Afazja. Postępowanie we wczesnym okresie udaru. Diagnoza i terapia. Warsztaty neurologopedyczne". Autorka klinicznej Skali Oceny Dynamiki Afazji SODA.
    POZNAJ PUBLIKACJE Z NASZEJ KSIĘGARNI