W ostatnich latach zauważalny jest znaczny postęp medycyny, który przyczynił się do istotnego wzrostu przeżywalności dzieci z chorobami nowotworowymi, co zmieniło charakter opieki nad tą grupą pacjentów. Coraz częściej specjaliści koncentrują się nie tylko na samym sposobie leczenia, ale także na jego długofalowym wpływie na funkcjonowanie dziecka po jego zakończeniu, w tym na rozwoju komunikacji i możliwościach edukacyjnych (por. Hamerlińska-Latecka 2013; Korzeniewska 2020).
Autor: Daria Ślęzak
Laryngektomia całkowita, mimo że ratuje życie, niesie za sobą wiele długotrwałych konsekwencji anatomicznych, fizycznych i psychospołecznych. Jednym z istotnych następstw tego zabiegu jest utrata lub znaczne ograniczenie węchu. Zmiana dotychczasowego toru oddechowego skutkuje zaburzeniem odbioru bodźców zapachowych. Dla wielu osób po zabiegu oznacza to nie tylko ograniczenie percepcji sensorycznej, ale także pogorszenie jakości życia, spadek apetytu, obniżenie nastroju i poczucia bezpieczeństwa. Z tego względu coraz większą uwagę zwraca się na po- trzebę całościowej terapii logopedycznej, obejmującej nie tylko uczenie mowy zastępczej, lecz również wsparcie innych funkcji poznawczych i zmysłowych. Jednym z innowacyjnych podejść w tym zakresie jest metoda Terapii Olfactor, opracowana przez Agnieszkę Hamerlińską. Metoda ta wykorzystuje kontrolowaną stymulację zapachową jako narzędzie aktywizacji pamięci, emocji oraz zasobów językowych u różnych grup pacjentów, w tym u osób po zabiegu laryngektomii całkowitej.