Narracja jest jedną z podstawowych form organizowania ludzkiego doświadczenia oraz ujmowania rzeczywistości – stanowi uniwersalny mechanizm poznawczy i komunikacyjny, za pomocą którego człowiek porządkuje własne doświadczenia, interpretuje zdarzenia i nadaje im znaczenie (Grabias 2021). Nie jest prostym odzwierciedleniem rzeczywistości, lecz jej subiektywną rekonstrukcją, wynikającą z indywidualnej perspektywy narratora oraz jego możliwości biologicznych, poznawczych, i językowych. Dzięki narracyjnemu ujmowaniu doświadczeń człowiek nie ogranicza się do orzekania o stanach rzeczy, ale interpretuje je, nadaje im znaczenie i osadza w szerszym wymiarze społecznym oraz kulturowym.